Op 18 februari 1976 erkende Nederland de Volksrepubliek Angola, die op 11 november 1975 door de bevrijdingsbeweging Movimento Popular para a Liberação de Angola (MPLA) uitgeroepen was. Als gevolg van deze erkenning knoopten Angola en Nederland in februari 1976 diplomatieke betrekkingen op ambassadeursniveau aan.

Het leek de Nederlandse ambassade in Luanda een goed idee bescheiden, in de vorm van een boekje, aandacht te besteden aan het dertigjarig bestaan van deze diplomatieke betrekkingen. Daartoe nodigde de ambassade mensen uit die, in de loop van die dertig jaar, in Angola woonden of werkten óf anderszins bij de ontwikkelingen in het land betrokken waren. Zo ontstond een kleurrijk palet dat geenszins de pretentie heeft volledig te zijn en op onderdelen zeker ook persoonlijk is gekleurd. Daarin ligt ons inziens ook de kracht van deze gelegenheidsuitgave: geen formeel document, maar een verzameling van persoonlijke impressies welke vanuit zeer divers perspectief zijn geschreven. Ze vormen slechts een greep uit de ‘onvermoede banden’ die tussen Nederland en Angola bestonden en bestaan.

Zo verhaalt het boek onder anderen over drie Angolese artiesten die al geruime tijd in Nederland wonen, over een tropenarts die jarenlang in Angola werkte en over Nederlandse militairen die met de vredesmissies van de Verenigde Naties (UNAVEM) enige tijd in Angola doorbrachten. Hun mooie en soms pijnlijke herinneringen vindt u terug in het boek. Evenzo verhalen over ontmijning, het Angola Comité en Nederlandse bedrijven in Angola. Al met al bevat dit boek, vaak zeer persoonlijke verhalen over de onvermoede banden die bestaantussen Nederland en Angola.

Zonder de inzet van de ambassadeurs en hun medewerkers, die de betrekkingen in de afgelopen dertig jaar onder vaak zware omstandigheden in Luanda hebben onderhouden, zou de herdenking van dertig jaar diplomatieke betrekkingen niet mogelijk geweest zijn.

Cor van Honk

Harer Majesteits Ambassadeur te Luanda.